ක‍ටුනායක‍දී....

ක‍ටුනායක‍දී.........

"නිල් ...කට් රොල් මලෙක ඇවුනු

වැට් කොල් මල් සෙයි"

සැන්ඳැඟ සිහිවෙන වැනුමක්

හිතට නොම දැනෙයි

හීන් ඇඳිරියට පි‍ටුපා

විසිර යන ළමයි

පහන් මසිත කවි සිතුවිලි

හකුලුවා දමයි.

හීන් සීරුවෙනි මග මරු වැල්ය

සිනාසෙන්නේ

එයින් මිදෙන මග දැන ගනු

මං මුලා නොවන්නේ

රෑන්පිටින් යන ගමනේ

අසිරි නොව බලන්නේ

"ෂයිලොක්ලා" ලේ මස් මයි

හිලව්වට පතන්නේ

ගිනි කාස්ක බැහැ ඉවසනු

සිහිල් සුළං කෝ

මනුරාස්ස නෙත් මානන 

සලෙළ විලංගූ

අම්මාවරු ගම් දොරකඬ

පුදන දෙවින්දු

පිං ඇරගෙන ‍රැක දෙනු මැන

මෙපුර එ ළන්දූ.

.

රැදී ඉන්න මා මෙන් එකම සිහිනෙක

රැදී ඉන්න මා මෙන් එකම සිහිනෙක....


දිදී මුඳු සුවඳ මල් පිපුන යායක
විඳී වසන්තය ලද බොහෝ කාලෙක
නොදී සිත් තැවුල් සඳ බසින යාමෙක
‍රැඳී ඉන්න මා මෙන් එකම සිහිනෙක


හිතන්නට පවා හුරු නොවුන සිහිනෙක
ගිලෙන්නට කියා දුනි  අතැර බිය සැක
විඳින්නට ඉඩක් නොතබාම සෝ දුක
ලබන්නට හෙටක්, දැන් ඇතිය නෑ සැක


හැංගී හැමෝගෙම ඇස් වැහුව ප්‍රේමෙක
ලංවී හුදකලා වී නොයන දීගෙක
එක්වී ඉඟිලෙනා ලෙස එකම රෑනක
සිත් සන්තොසින් ඉමු ඇස් පෙනෙන මානෙක.

ලියුම....

ලියුම....


පොකුරක් ඊමේල් ලැබුනත්  ඇතිවෙන්න
සුවඳක් නෑ  ගෙනාවේ මගෙ හිත දන්න
අකුරක් නෑර ඒ හැඩරුව බලමින්න
ලිපියක් එනතුරා. මඟ බලමින් ඉන්න


ලස්සන මුතු අකුරු එකිනෙක බඳිමින්න
විස්තර ලියා ගෙන හෙමිහිට පියමැන්න
කොච්චර  කල් ගියත්, කල් බලමින් ඉන්න
ඉස්සර තැපල් මාමේ,මෙහි විත් යන්න


විද්යුත් අකුරු බැඳ පනිවිඩ කෙටි කරමින්
සිත්ගත් නුඹට කියු දේ දැනුනිද යහමින්
සිත්පිත් නැති අනේ, නුඹ කියනා දහමින්
වත් පිලිවෙත් වුනත්, සිත තාමත් ගිලනින්


සෙනෙහස ‍රැදෙන්නේ කාලය සමඟින්ය
මඳහස ගෙනෙන්නේ හද බැඳි වදනින්ය
පියබස දකින්නේ මුතුවැල් අකුරින්ය
එමබස ලියන්නේ නුඹ, හද පතුලින්ය


විඩා නිවා පරිඝණකය නිව මින්නේ
දොඩා ළඟින් හිඳ හිස අත ගාමින්නේ
වඩා  හොදින් හිත කියවන සැනසිල්ලේ
විඩා නිවෙන ලියුමක් එවපන් කෙල්ලේ.....
.

සඳවත.....

.



සඳවත......


පුන්සඳ ඈත අහසේ එක කොනක සිට
නුඹෙගේ සොඳුරු වත සිහි ගන්නවයි මට
එන්නද තව පමා නොමවී නුඹෙ පැලට
යනුවෙන් කියනවද කියලා සිතුනි මට


සැන්දෑ අහස සිල් ඇරගත් වතු සුද්ද
මල් යායක්ය නුඹ එහි නොකරම සද්ද
මා දෙස බල බලා හැංගී ගෙන වත්ද
ලංවනු නොහේ ඇයි, මං බෝ දුර වත්ද


පාවී නිරිත දිග මෝසම් සුළගක්ව
ආවා අගෙයි නිවමින් ගිනි, වැස්සක්ව
ගාවා සියොලගම, නුඹ මුඳු සුවඳක්ව
පෑවා මෙන්ය සෙනෙහස  පෙම් ගඟුලක්ව


සැදී පැහැදෙමින් නුඹ වෙත බැ‍ඳෙමින්නේ
හිඳී කෙනෙක් සඳවත දෙස බලමින්නේ
දිදී නෙත් කැළුම් හඳවත බඳිමින්නේ
නොදී බහක් ඉනු! මම මේ ළඟ එන්නේ

සෙනෙහසේ විහඟ ගී

සෙනෙහසේ විහඟ ගී


සාර සියක් ගව් දුර මඟ ගෙවාගෙන
පාර සොයා ආවෙමි නුඹ සොයාගෙන
නෑර නුඹේ අත,තුරුලෙහි හොවාගෙන
පාරමී පුරමු සිත් පුබුදුවාලන


අව්වේ තිබුනු ‍රැස් මාලා අඩු වීය
ගව්වේ දුරත් ඇස් මායිම  නුදුරේය
ගෙව්වේ  පව්, මැකී පින් පල දුන් සේය
හෙව්වේ  නුඹයි, නුඹ මෙතුවක් කොහි වීද?


හීන බල බලා තනි යහනෙ සැතපුන
පේන බල බලා කල් ගියෙද කොපමන
මාන බල බලා උක් දුන්න ඇරගෙන
පේන මානයෙක මල්සරා හිඳගෙන 


පාවී සෑම සිහිනෙම නුඹ ඉන්නේද?
පේවී නිතින් සියොලඟ  දැවටෙන්නේද?
මාවී පූදිනා සේ හිනැහෙන්නේද?
දේවී නුඹයි ,ඔය දෑතම දෙන්නේද?


ගොතා ගෙන මාලේ වතුසුද්ද මල් වලින්
පතා නුඹේ හස‍රැල් රෝස තොල් වලින්
ඉතා මත් සොඳුරු වත සිත පුරා ඇදන්
කතා කරණ තුරු ,ඉමි නුඹ ළඟම ඉදන්