Friday, 9 July 2010

නොනැවතී ඉදිරියට......

නොනැවතී ඉදිරියට......

වරක් දෙකක් නොව  සිය සිය දහස් වර
කරක් ගසා බැළුවත් නොදු‍ටුයෙන් හර
හරක් ‍රැල කියූවෙන් කොඩි කතන්දර
කුමක් කරන්නද උපවාසයක් හැර

විනේ කොටන්නට කල් යල් බැලුවාය
වනේ ගිජිදගේ පරපුර ගිනිලෑය
වුනේ මොකක් දැයි  නොමදත් ජවිපේය
අනේ සෑමදාමත් ඇස් බැඳි සේය

ඇහක් කනක් ඇරලා නොබලන සත්තූ
වගක් නැති තැනක සීණුව ලා ගත්තු
ගොඩක් කල්ම අග මුල පටලාගත්තු
වලක්වයි අදත් රට, ඉන් ගොඩගත්තු

මුලු ලෝකයෙම මානව හිමිකම් නසන
කලු පැල්ලම් තබා එහි  කලු පැහැ මකන
පුළුවන් එකා ළඟ දන ගසමින් වඳින
කුළු ගැන් වුයේ ඇයි ? යූ එන් එක අමන

නොගොසින් ගොඩක් ඈතට ඉතිහාස පොතේ
ලෙබනන් වලට කල දේවල් මතක ඇතේ
බළලුන් ලවා වැඩ කරගෙන හතර අතේ
කොමිසන් ගෙනාවද ? පහදා දෙවනු පුතේ

ප‍ටු අරමුණු පිණිස බළ ඇණි පෙළ ගන්නා
හි‍ටු කියමින් ඉරාකෙට සවුදිය දුන්නා
හො‍ටු පෙර පෙරා  මානව හිමිකම් පෙන්නා
ක‍ටු කන එවුන් දක්කමු එහෙටත් පන්නා

දන්නා කලක සිට එකකින් එකක් හැර
පෙන්නා යුද්දයම නිසි පිළියමෙන් තොර
ඉන්නා දහදුකින් ඊශ්‍රාලයෙන්, කොර
වෙන්නා පළස්තීනයේ ‍රැකෙනවද හර

වටකොට ගැසූ මුත් නොබිඳුන අභිමාන
රටකට උතුම් දරුවන් මයි මිණිපාන
සතුරට දුවන්නට යන මං සලසාන
හිටියට "ගුරත්" දු‍ටු විට සුදු කොඩි හීන

ඉව අල්ලමින් බොරදිය  තව කළඹමින
හිවලුන් වගේ  යටි අරමුණු පොළබවන
හැව දා ගියපසුව සර්පයා හදුනගෙන
ඉවරක් කර යුතුය අක්මුල් උදුරගෙන

සිංහල, දෙමළ, හෝ මුස්ලිම් නොව බාදා   
වෙන්කල නොහැකි ලෙස එක්විය යුතුය මෙදා
දුංකල නැට්ට යාපනයෙන් යළි එනදා
මංගල නැකත එයමයි රටකට සුවදා

ඇරගෙන ඉලව් කොමිසම පිටවෙනු කියමූ
‍රැකගෙන අපිම, අපි කවුදැයි පහදදෙමු
නවතන අපේ මඟ,... කවුදයි හඳුනගමු
නොනිමෙන ගමනකට මුලු රට එකතුවෙමු.


Monday, 5 July 2010

තිරෙන් එහා.....


තිරෙන් එහා.....

නෙතක් හමුවෙලා කල් බලමින් නතුව
කොතෙක් කල්වුවද  එක සෙවනම  පැතුව
හදක් සනසමින් දෙහදම එකමුතුව
එතෙක් හිටපු ඈ  තුල  අද ඈ නැතිව


පින්නේ පිපුණු බිම්මල වාසනාවන්
දුන්නේ නැවුම් සුමිහිරි කල්පනාවන්
උන්නේ දිවා රෑ පෙම්බර සිනාවෙන්
දන්නේ කවුද කෝ දැන් ඒ සිනාවන්?


ගමනක, නැවතුමක ඉඟි, මන බැදීමෙන්
සෙවනක සුවය නිරතුරු හිත සැදීමෙන්
දිවියක උරුම පොදි බැන්දත් මනාවෙන්
පුදුමෙක මහත ඒ හැම යට ගියාවන්


සඳුත් තරුත් ඉල්ලුවේ නම් නැහ සත්තයි
හිරුත් ඇවිත් දුක සැප බැලුවා ඇත්තයි
පුවත් ත‍ටුත් දළුලා පුපුරා යත්දැයි
පිපෙත් තවත් මල්, දෙහදක් ගිනිගත්තයි


කලකදි වහ වැටීගෙන සිටියත් යාළු
ළඟකදි ඉදන් එ මලේ පැණි රහ නෑලු
විලකදි එකට එකමුතු වූවත් මාළු
විටකදි එවන් දසුනත් වැඩකට නෑලු


වැරෙන් විරීයෙන් වර පොට අදිමින්න
හිමින් සීරුවන් කාටත් නොදැනෙන්න
පියෙන් පිය සිරිත් කුල දම් රකිමින්න
තිරෙන් එහා රඟ කොයි කවුරුත් දන්න



Friday, 25 June 2010

මිහින්තලේදී........



එඩියෙන් බිම දමා රුපුසෙන් ජාලාව
මැඩියෙන් රටට වින කරවූ මායාව
පඬියන්  කොහෙද අද? අපි හට බෑ කීව
කොඩියෙන් පෙනේ රට එක්සේසත් වූව


අඟේ ඉදන් කන හපනා අපේ අය
යුගේ යුගේ ඇතිවී නැතිවෙලා ගිය
රඟේ දුටිමි, කළ කී දෑ නොදෝමය
මගේ රට දැයත්, දහමත් අපේමය


යාමයේ සතුරු බළ ඇනි බිඳදාන
ජීවයේ  අරුණු රටකට ගෙන ඒන
මානයේ බලය ගන්නට දත පාන
හීනයේ ‍රැදුනු ‍රැළකට වී බාන


බැට වැදිච්ච අමනුන් ‍රැළ හා සාම
වැට බැදිච්ච  කළදී, එක ගෙයි කැම
වට නොවිච්ච කළ දු‍ටු සිහිනයේ සේම
කට කැඩිච්ච සුදුකොඩි පාවාදීම


උදා ගිරෙන් ‍රැස් දහරා ඇඳුනාය
නිදා සිටිය දහසක් සිත් හැදුනාය
බදා ගිනි අවිත් මුදු සිත් තැළුනාය
මෙදා ඔවුන්ටත් ජය මංඟල ගීය


වෙලාවෙදි නපුර විත් ගම් බිලි ගද්දී
නලා පිඹ දුවන්නට උපදෙස් දෙද්දී
මළා මෙන් දැයට වින කටිමින් පැද්දී
බලා ගෙන හිටපු අය එකමුතු වෙද්දී


වසවත්තියන් ලේ රස බැලු පින් බිමට
නස්පැත්තියක් ආයෙත් නම් නොමවෙන්ට
පුදපෙත් ගෙනෙනෙ අය සිරිමා බෝඳුන්ට
බසවක්කුලම පේවි ඇත පිළිගන්ට


පොසොන් සඳ හිනාවි අම්බස්තලට
ගෙනෙන් නේ පහන්සුව  මුලු ලක්දිවට
පිනෙන් ඒ උතුම් දරුවන් ලත් දැයට
ඉතින් වාසනාවන් මේ පින් බිමට......





Thursday, 24 June 2010

ඉරිදා දහම් පාසල්




ඉරිදා දහම් පාසල්


හෙටින් අමාවක එළැබී  වසන තුරු
ගෙයින් පිටට  ඉරිදා යනව නම් බොරු
සුපින්වත් ළමෝ වෙමු දහමටම හුරු
ඉතින් ආයුබෝවන් සියලුම මිතුරු


කඩක් පිලක් මුල්ලක් හෝ අත නෑර
ඉඩක් ලදත් හමුවනු බොරු මේපාර
කුමක් හෝ කියා ගෙදරට වී සූර
පවක්  කරණු බැහ ඉරිදට මේ පාර


සතර අගතියෙන් මිදෙනට මග සොයන
නිතර දහමටම නැණ ඇස මෙහෙයවන
හතර පෝයටම  සිල් ගත්තා නොවන
විතර මුත් දහම් පාසැලටම ඇදෙන


මාර සෙනඟ අවි ඔසවා බැන වදින
වීරයින් වෙන්න ලාබෙට පැන නටන
සූරයිනි නිතර බොරදිය මත යැපෙන
කාරණාව නුඹලගෙ අතටම පැමින


ලියන්නට  පාර පිරෙනා තුරු යසට
යැපෙන්නට තවත් කලකට ලෙස නිවට
අඬන්නට  හිටපු නුඹලාගෙම ඇහට
අඬන්නට ඉතිං දැන් අනිනුයෙ කුමට


සිතුම් පැතුම් රටකට නිවහල් කරණු
උතුම් පරපුරක් මතුවට බිහි කරණු
පැතුම් මල් පිපෙන හෙට දවසෙදි තුරුණු
දහම් දිවයිනට මං පෙත එළි කරණු




Sunday, 20 June 2010

විපිළිසර වී..




ඇවිත් ගියත් යළි නැවතත් එමිය කියා
පුවත් නොදැන සඳ හිරු නම් ඇවිත් ගියා
නුඹත් තවත් කඳුලක් නෙතු අගට තියා
ගියත්, සොඳුරු සිහිනෙම මම දෙනෙත් පියා


"පිපි මල් සැවොම පරවී යන නමුඳු ලොවේ
මල් පිපෙනුයේ පරවී යන්නටම නොවේ"
යනුවෙන් දෑත් බැඳුනත් ලෙස පුරුදු භවේ
ගිනිගත් මසිත තවමත් නුඹේ නමින් දැවේ


අරුමය කියා දී දිවියේ ළඟින් හිඳ
උරුමය නුඹම විය හැමදා නුවන් බැඳ
පිළියම නොදත්තෙන්, ‍රැකවල් බිඳින ලද
කරුණුය  විපිළිසර මගේ හිත මඩින ලඳ


බෝසත් ගුණ දුටින් තැන්පත් රුව ගාව
පෝසත් නොවින සිතුවිළි විසිරුනි පාව
පෑවත් නිකැල් සෙනහස නුඹේ හිත ගාව
ජීවත් වුනේ  වෙනමම ලෝකෙක යාව


පාවෙන සුළඟකත් සුවඳම පතන්නෙමි
නැහෙන දුරක සිටියත් මඟ බලන්නෙමී
වෑහෙන කඳුළු සඟවා දුක දරන්නෙමි
පේවෙන මසිත නුඹ වෙනුවෙන් තබන්නෙමී